Bir yol buldum öteye geçerek gözlerinden
Posted on | October 14, 2009 | 3 yorum
Bir aile büyüğümüz, hikmetli bir insan, aramızdan ansızın ayrıldı.
Gördük ki sevilen insanların cenazesi coşkulu oluyor. Hüzün var, şaşkınlık var, gariplik var. Sanki daha anlatacaklarımız var.
Ama herkes, “master plan”ın karşısında kendi planını cüzdanına koymuş, giden dostuna ağlıyor.
Ne sevgililerin gidişini gördü bu gökyüzü… en sevgilinin de gidişini gördü. O gittikten sonra dünya, bir sürgün yeri olmuştu, hatırlamaz mısınız? O yüzden şâir uzatma bu sürgünü diye ağlıyordu.
Başka bir insan sevgilinin ellerine uzatıyordu elini ve ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm diyerek içimize serin sular serpmişti: ölümsüzlüğü tattık, bize ne yapsın ölüm?
İnandık ki,
Bu gidişler gidiş değil, varış. Sürgünden başkentler başkentine varış.
Sevdiğimizin sürgünü bitti.
Sevdiğine, seve seve gitti.
Yorumlar
3 yorum to “Bir yol buldum öteye geçerek gözlerinden”
Yorum yazabilirsiniz
October 15th, 2009 @ 11:19
Dostum başın sağolsun, çok üzüldüm
Kim vefat eden? Tanır mıyız?
October 15th, 2009 @ 23:29
Tanımazsın dostum, eşimin dedesi. Sağolasın.
October 16th, 2009 @ 12:31
Allah rahmet eylesin